Mostrando entradas con la etiqueta Historia del Festival. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta Historia del Festival. Mostrar todas las entradas

viernes, 13 de julio de 2007

PONTELOUCO 2003






No ano 2003 celebrouse o terceiro festival Ponte Louco. O cartel deste ano foi feito por Juan "O Grifo" de Trives. Persoalmente foi un dos que máis me gustou (ollo, sen desmerecer a ningún dos outros porque todos estiveron xenial) polo colorido. É unha mágoa que munca se poidese facer unha camiseta así por problemas de impresión e porque ían sair moi caras pois tiñas moita cor. Como vedes no cartel, este ano o Ponte Louco celebrouse a principios de agosto e creo recordar que eso se notara na afluencia de público, ainda que ben chegou a xente que houbo (sobre todo para os que se quedaron no bar e tiveron que limpar despois o patio do castelo). O debuxo da camiseta deste ano era obra de Moxón de Montederramo. Os grupos dos que poidemos desfrutar foran os nosos queridos Cuchufellos, a Txaranga Revoltosa e o Jarbanzo Negro. Estiveran tamén os do Folión de Manzaneda, que montaron unha festa impresionante. A maxia, os títeres, os malabares... todo foi estupendo. Como ás veces unha imaxe vale máis ca mil palabras, déixovos desfrutando das fotos (este ano xa tiñamos dixital e hai máis documentación gráfica) e xa nos diredes que vos pareceu o festival deste ano.

lunes, 2 de julio de 2007

PONTELOUCO 2002


En el año 2002 se celebró el segundo Ponte Louco. Los grupos que actuaron este año fueron: Macfet (entraron tocando en el patio de armas), Lamatumbá y Alberto Bumdi. Este último consiguió que casi todo el patio se tirase al suelo a hacer la "bicicleta". Por primera vez se unieron al festival los malabares y el teatro para niños. En la parte de atrás del escenario se proyectaron diapositivas de la zona hechas por Eladio (gracias), el proyector era custodiado con mucho celo por Soto y José Luis (gracias a ellos también). El cartel de este año lo hizo Juan "O Grifo" y el diseño del dibujo de las camisetas y mecheros fue obra de nuevo de Claudio Movilla. En 2002 tuvimos la suerte de ser visitados por primera vez por la secreta, tanto debió de gustarles nuestro festival que ahora suelen visitarnos casi todos los años.

jueves, 7 de junio de 2007

PONTELOUCO 2001


En el capítulo anterior habíamos dejado al PL siendo un perfecto neonato, más bien un “nonato”.


Pues el caso es que la historia cuajó y estos tres pontelouquistas del capítulo uno, padres ellos tres de este maravilloso engendro, lograron convencer y/o animar a algunos “nativos” de Terras de Caldelas a participar en esta fantástica aventura. Y fue así como Juan Luis, Natalia, Teti, Encarna, Pepa, Tata, José Luis, Lois, Eladio, Belén, Fer, Almudena, Barril, Miguel, Dori, Juanqui, Pedro, Lola, Casi, etc… decidieron unirse a esta aventura. En fin, me perdonaréis porque seguro que me olvido de alguien, pero ya me pediréis que os cite en otro capítulo.


El caso es que el 17 de agosto de 2001 vino al mundo nuestro San Pontelouco querido. Aquella cálida y mágica noche de agosto pasaron por el patio de armas del castillo (aparte de vosotros, claro, que sois los que verdaderamente le dais sentido a este evento) HI RECTION de Ourense, EL BEBÉ GRITA de Viveiro, ZENZAR de Cerceda A Coruña, BUSH DOCTORS de A Coruña y los inigualables, irrepetibles, inimitables… CHARACŬLUS (léase “caráculus”, la etimología os la explicaremos otro día) de Castro Caldelas.


Fue una noche absolutamente mágica, una noche irrepetible, una noche vivida con la inocencia e ilusión del que se embarca en algo por primera vez. Los nervios, la tensión, los vuelcos del corazón al ver cómo se llenaba el patio de armas, la fiesta, la troula, la gente divirtiéndose, la música oyéndose desde la calle grande… todo es irrepetible. Este 17 de agosto posee la magia de haber sido el primer Pontelouco, el más inocente.


Este año casi todo lo hacían los “colegas”, la mayoría de las veces dedicando tiempo de su trabajo a este proyecto. Hubo dos personas que dieron su toque especial y personal al PL 1, me refiero a Carlos (“Castañeda”) y a Claudio Movilla. Este último fue el encargado de diseñar el dibujo que lucimos en nuestras flamantes camisetas y Carlos se ocupó de hacer los coloristas carteles y dípticos del primer año.


Ahora, seis años después, algunos de estos grupos ya no existen, pero todos ellos acabarán en nuestra materia gris (la poca o mucha que nos quede) irremediablemente unidos al fantástico recuerdo de aquel “sueño de una noche de verano” que, por suerte, sigue siendo realidad.
Estos que veis en la foto son los CHARACŬLUS en su otro yo (Airiños de Caldelas).


Ya veis que el recuerdo que nosotros guardamos de ese día es “mágico”. ¿Qué os pareció a vosotros el primer Pontelouco? ¿Cuál fue el grupo que más os gusto? ¿Os parece que hemos mejorado?

lunes, 14 de mayo de 2007

NACIMIENTO DEL PONTELOUCO


El Pontelouco es una locura que nace en el año 2001 de la demente cabecita de tres amigos.

Se acercaba el verano, el calor apretaba, Galicia empezaba a arder... ¿Qué hacer en Terras de Caldelas en tales circustancias? ¿Cómo conseguir que el calor y el humo no dañe la materia gris de nuestros cerebros? Estas preguntas (o quizás otras) debieron plantearse estos tres amigos de los que os hablo y así, de sus dementes y "atoladas" cabeciñas, afectadas también por las altas temperaturas que sufrían en los incendios, surgió la idea de hacer un festival de música en el castillo de Castro Caldelas (Castro, simplemente, para los que vivimos o somos de allí).

El lío estaba montado. Con esa buena idea en sus molleras, Alejandro Pais Belín, Fernando Soñora Abalo (Rois para los amigos) y Roberto García Sixto (antes "Lumes", ahora "Cuchufello") pensaron aquello de... AHORA SÓLO FALTA EL DINERO!!!!!!!!!!!!!

No fue tarea fácil. ¿Os imagináis a tres perfectos desconocidos intentando conseguir dinero de debajo de las piedras en un pueblo que no es el suyo?

Pero esto es otra historia que os contaré en otro momento. Sirva este pequeño texto solamente de homenaje y agradecimiento a estos tres PONTELOUCOS (sí, sí, con mayúsculas) por habernos contagiado de su locura y por habernos animado a participar en esta maravillosa aventura de la que llevamos disfrutando cinco años. No son los únicos que se merecen aparecer aquí en mayúsculas, ni mucho menos, pero permitidme que les haya reservado este espacio de "honor" por haber sido los padres de esta idea.