REPEKUSION 08

Programa de Reperkusión'08

Venres 19 de Setembro:

ESPAZO DE DÍA:

Praza de Abaixo 18:00.- Jamm de Malabares. 19:30.- Espectáculo de Gorra: DJ Capuzzi & Señorita X. 20:30.- Espectáculo de Gorra: Trasno. 21:00.- Espectáculo de Gorra: Circo Express (na Alameda).

ESPAZO DE NOITE: Campo de Vilanova 21:30.- Apertura de portas. 22:30.- Tonino Carotone & Arpioni 00:30.- Los Delinqüentes 02:15.- O Sonoro Maxín 04:00.- John Acquaviva 06:00.- Troy Pierce 08:15.- Dj Yayo

Sábado 20 de Setembro:

ESPAZO DE DÍA: Praza de Abaixo 13:00.- Espectáculo de Gorra: DJ Capuzzi & Señorita X. 19:00.- Espectáculo de Gorra: Isla. 20:30.- Espectáculo de Gorra: Camilo Clown. 21:30.- Espectáculo de Gorra: Cabaret Renegade.

ESPAZO DE DÍA: Praia de Acearrica 12:00.- Obradoiros. · Malabares. · Percusión Africana . 14:00.- Eiquinos Jazz Quartet 16:30.- Munduko Beat 17:30.- Circo Express. 18:30.- Iratxo 20:00.- Bodega Bodega

ESPAZO DE NOITE: Campo de Vilanova 21:30.- Apertura de portas. 22:45.- La Troba Kung-Fú 00:30.- Roy Paci & Aretuska 02:15.- The Pinker Tones 04:00.- 2manydjs 06:15.- Valentino Kanzyani 08:30.- John Axiom

Domingo 21 de Setembro:

ESPAZO DE DÍA: Praza de Abaixo 13:00.- Obradoiro de creación de titeres para nenos e nenas: Teatro Babaluva . 19:00.- Espectáculo de Gorra: Camilo Clown. 20:00.- Espectáculo de Gorra: Isla. 21:00.- Espectáculo de Gorra: Dj capuzzi & Señorita X.

ESPAZO DE DÍA: Praia de Acearrica

12:00.- Obradoiros.· Malabares · Percusión Africana. 14:00.- Miñor Swing 15:30.- Pista 5 (Olimpiada de Malabares) 18:00.- Circo Express. 18:30.- Vichelocrego 20:00.- Phantom Club 21:30.- Sacha na Horta 23:00.- Modulok 3 01:00.- Sesión MP3 (ata que remate)

¡VOLVENDO A CRUDA REALIDADE!

Despois de tantos días de vacacións, despois dos Remedios, a volta o traballo faise moi costa arriba. Pero bueno, todo ten a súa parte positiva, pronto virá e feira da carne, os magostos, Navidades, fachós.... e cada vez queda un pouco menos para os próximos Remedios.

Por iso a todas os que xa levades unhos días traballando decirvos, que non desesperedes que pronto nos volvermos a ver nas festas (mal que lles pese a algúns por ahí).

E por certo acordádevos de deixar algunha mensaxe para os que seguimos aquí "dandolo todo" no blog, porque as entradas son miles (pensei que nunca diría esto), pero temos que seguir medrando, sobre todo porque o PONTE LOUCO o merece e todos vos tamén.

Sendeiros e Camiños

Esta semana atopamos un libro interesante de sendeirismo por Galicia que leva por título Sendero y Caminos.

O libro recolle 35 rotas circulares de entre 15-20km cada unha. Aínda que en moitos dos casos nos lugares polos que transcorren hai rotas marcadas, describe outras opcións moi detalladamente.

Está dividido en 10 zonas: Baixo Miño, Lebreiro, Courel, ... e San Mamede e Ribeira Sacra, as máis próximas.
No San Mamede describe dúas rotas: a primeira, de 18 km, sae de Gabín cara Fontedoso e chega ata a capela do santo. Parte de esta vai polo camiños polos que fixemos nos a rota. A outra iníciase en Santa Cruz de Queixa, sube á beira do río ata a ferrería, onde se desvía cara o Teixedo, e dende alí volta polo alto das cancelas. De facer parte desta xa tiña idea, aínda que o que eu pensara era facer o camiño todo a beira do Río da Queixa ata a Edreia.

A única rota que fai deste lado do río pola Ribeira Sacra é pola Teixeira e parte do Castro sae de Boazo, pasa por Pigüeiros, dende onde baixa a Santa Tegra, cruza o Río dos Vaos, e tras atravesar ese universo chamado Lumeares (outros din que é un holding) vai ata o Fontao e colle esa pista que vai pola ribeira ata Cristosende, donde sube plas viñas ata Xirás para voltar a Boazo.

Agora xa temos algunha idea máis para seguir co sendeirismo poa zona.

LOS GIRASOLES CIEGOS: LA PELÍCULA

Este fin de semana fun ver a película de Cuerda. A verdade é que estaba expectante polo resultado final debido a dous motivos: baséase xustamente nos dous relatos do libro que máis me gustaron e, ademais, unha parte foi rodada en Montederramo e con extras coñecidos. Hei de confesar, e confeso, que me decepcionou un pouco. Xa sei que é un tópico iso de dicir que as películas nunca chegan ao nivel dos libros, pero creo sinceramente que esta vez é totalmente certo. O segundo relato do libro de Méndez: "Segunda derrota: 1940 o Manuscrito encontrado en el olvido" é dunha intensidade emocional incrible. A técnica utilizada imita a xa clásica do manuscrito atopado, presente na historia da nosa literatura xa desde as novelas de cabalerías e tan ben recreada polo archicitadísimo Cervantes. Neste caso, o devandito manuscrito aparece á beira de dous cadáveres e é un caderno no que, a modo de diario, un home recolle os últimos días da súa vida e da súa fuxida. Na película este relato aparece de xeito prácticamente anecdótico e sen achegarse, nin de lonxe, á intensidade que transmite o relato. "Los girasoles ciegos", que dá nome tanto ao libro como á película, si é máis fiel á historia de Alberto Méndez. Aínda así, sígome quedando co relato pois nel tanto a psicoloxía do Irmán Salvador como a de Ricardo e Elena, e ata a de Lorenzo queda moitísimo máis perfilada que na película. A estrutura do relato tamén me convence máis... pero como non quero destriparvos ambas cousas (libro e peli) recoméndovos que vaiades ao cine e logo xulguedes por vós mesmos.

En canto ás interpretacións, quédome coa de Raúl Arévalo. Maribel Verdú ten momentos moi interesantes, pero convenceme máis o primeiro. Pola súa banda, Javier Cámara está na súa liña: sobresaliente, por iso xa é difícil que me sorprenda. Sempre o fai estupendamente.

Los girasoles ciegos é unha das tres películas seleccionadas para representar a España nos Óscar, a ver se ao final é a elixida

O Avelino versionando ós chunguitos

Dame veneno que quiero moirir, prefiero subir al cielo que vivir contigo...
PAN PARA MORIR

Remedios 08: Orquestra Amistade de Vigo

O final do final, na verbena do día 10. Ai que ben o pasamos

COLGADOS NAS BANDEIRAS

QUE REMEDIOS!!!!!!!

E de cenar, setas

Agora vai a entrada das festas, pero antes imos cenar, que andivemos ós chouparros pola tarde, e xa hai máis que o ano pasado, que tampouco é moito dicir. Unhas poucas lepiotas e algún boleto, faiseme a boca auga...

¿VIVEN?

As festas do Castro remataron. Hainas que amenazaban con entonar o "Pobre de mí" e logo cair nunha profunda depresión. Os que non tivemos a sorte de estar ata o día 10 QUE-RE-MOS-SA-BER!!!!!!!!!!!!!!!! Por exemplo: ¿cal foi a última modalidade de loucura que inventastes para o día 10 (supoño que o de aspirar o elio dos globos e o do partido solteiros-casados das cinco da mañá xa está moi visto), ¿qué tal as orquestas?, ¿pelexou con vós a dos cochitos?, ¿conseguiu o Víctor cartos suficientes para facer as 24 horas nos cochitos?, ¿cal foi a "Jardinera Remedios 2008?, ¿qué parte do corpo lesionou Natalia?
Ocúrrenseme moitas máis preguntas, pero vouvos dar tempo para que reaccionedes e nos poñades ó día (se pode ser con fotos e vídeos sería xenial).
Se alguén quere saber máis, que pregunte!!!!

Vinte anos non é nada II

Acaba de enviarme esta foto Eladio, recen saída do forno.

Como podesde ver faltan algúns miembros, pero hai que loitar contra os elementos, o traballos, ...

Vinte anos non é nada

Vinte anos non é nada, ou polo menos iso é o que dicía o tango de Gardel. A min paréceme que si, que estes vinte anos que o día sete fai que actuamos por primeira vez, teñen moito que contar, moitos recordos, experiencias,…
O caso foi que os Airiños formáronse aló polo 82, pero cinco anos despois, o Luis do barrendeiro decidiu poñerse cuns rapaces que debutariamos ese sete de setembro do 88. Como podedes ver eramos unha tropa (non como agora que para xuntarnos temos que facer números): Luis, Darío e Luisiño, dos “Ariños vellos”; Lois, Roberto, Juan L Osorio, Iago Rodicio, Iago Rodríguez (Rubio), Claudito, Tomás, Orlando, Rubén, Juanki e Pedro, que non puido debutar por estar convalecente). A este uníronse algún: Adolfo, Toño, Alejandro, Teresa, Patricia e Anabel e Elena, que hoxe forman parte do grupo.
As fotos reflicten a evolución do grupo co paso dos anos:

Ano 91, Mazaira, o día da voda do Luis, ou dito doutro xeito, o día que nos emancipamos.

Ano 92, festa da bica.Mesmo ano, nos Remedios, as gafas de sol son por...

Ano 93, xa coas novas mienbrios, e coa recuperación do Juanecas

E na actualidade (falta na foto a Anabel).

Como non pretendo ser tan enciclopédico como o Pedrito, de momento non vou contar máis e deixo información para o vixesimoquinto anivesario, de momento.

P.D. Un recordo moi especial para o Darío, finado este ano, que compartiu moitos momentos con nos e que nos soubo trasmitir o espíriu festivo que temos da gaita.

Inaugurada a exposición fotográfica de Jorge Cacharrón

O luns foi inaugurada a exposición fotografica de Jorge Cacharrón no Centro Comarcal. Dende aquí convidarvos a que a visitedes, xa que poderedes gozar dunhas instantaneas que resaltan a beleza das paisaxes da zona.

Despois de un longo tempo apartado desta afición retomouna recentemente e como se pode ver adícalle tempo.

Ademais compartirá espazos cunha exposción de grabados do Castro, así que todos os que vos acerquedes ó Castro durante os Remedios buscade un intre para poder visitalas, merecen a pena.

Hoxe (día catro) fun o centro comarcal e vin que fixeran uns folletos con Texto do Pepe Sampaio, do que vou reproducir só unha parte: "Paisaxes é o reflexo dunha observación da natureza no seu momento de espledor, buscando os mellores efectos naturais que cada estación otorga ás imaxes, captándoas coa súa máquina e volcándoas no seu estudo para a finalización"